Polityk

Éric Ciotti

1965 - obecnie

WYŚWIETLENIA PL.WIKIPEDIA (PV)

Photo of Éric Ciotti

Icon of person Éric Ciotti

Jego biografia jest dostępna w 12 różnych językach w Wikipedii. Éric Ciotti jest 17756. najpopularniejszym polityk, 5354. najpopularniejszą biografią Francja oraz 931. najpopularniejszym polityk Francja.

Wskaźniki rozpoznawalności

540k

Wyświetlenia strony

Ostatnie 12 miesięcy

49.89

HPI

Indeks historycznej popularności

Wyświetlenia strony Éric Ciotti według języka

Ładowanie...

Wśród przedstawicieli zawodu Polityk

Wśród przedstawicieli zawodu „Polityk” Éric Ciotti zajmuje 17,749. miejsce na 19,576. Przed nim są Evelyn Wever-Croes, Gary Herbert, Leo Amery, Ahmad Massoud, Maria Damanaki, i Isabel Díaz Ayuso. Po nim są Françoise Nyssen, Ilya Ponomarev, Robert F. Wagner, Tamás Faragó, Mikola Statkevich, i Ileana Ros-Lehtinen.

Najpopularniejsi w Wikipedii: Polityk

Zobacz wszystkie rankingi

Współcześni

Wśród osób urodzonych w 1965 roku Éric Ciotti zajmuje 556. miejsce. Przed nim są Wladimir Resnitschenko, Anna Chancellor, Foto Strakosha, Jessica Hecht, Giovanni Cesare Pagazzi, i Marina Nemat. Po nim są Alexander Hacke, Oliver Reck, William McNamara, Ruslana Pysanka, David O'Hara, i Daniela Costian.

Inne osoby urodzone w 1965 roku

Zobacz wszystkie rankingi

W kraju Francja

Wśród osób urodzonych w kraju Francja Éric Ciotti zajmuje 5,354. miejsce na NaN. Przed nim są Frédéric Pierrot (1960), Lucile Hadžihalilović (1961), Benoît Assou-Ekotto (1984), Yacine Brahimi (1990), Daniel Leclercq (1949), i Corentin Martins (1969). Po nim są Matthieu Chedid (1971), Stéphane Bern (1963), Claude Onesta (1957), Younès Belhanda (1990), Xavier Beauvois (1967), i Christine Angot (1959).

Inne osoby urodzone w kraju Francja

Zobacz wszystkie rankingi

Wśród przedstawicieli zawodu Polityk w kraju Francja

Wśród przedstawicieli zawodu „Polityk” urodzonych w kraju Francja Éric Ciotti zajmuje 931. miejsce. Przed nim są Pierre Laurent (1957), Richard Ferrand (1962), Bruno Le Maire (1969), Ranulf Flambard (1060), Stéphane Séjourné (1985), i Olivier Faure (1968). Po nim są Claude Onesta (1957), Jean-Pierre Bel (1951), Harlem Désir (1959), Jean-François Copé (1964), Lionel Zinsou (1953), i Dominique Voynet (1958).

العربية中文NederlandsEnglishFrançaisDeutschMagyarItaliano日本語PolskiPortuguêsРусскийEspañol