Schaker

Étienne Bacrot

1983 - heden

NL.WIKIPEDIA-PAGINAWEERGAVEN (PV)

Photo of Étienne Bacrot

Icon of person Étienne Bacrot

Zijn biografie is beschikbaar in 30 verschillende talen op Wikipedia (toegenomen van 28 in 2024). Étienne Bacrot staat op plaats 337 onder de meest populaire schaker (gedaald van plaats 317 in 2024), plaats 6.093 onder de meest populaire biografieën uit Frankrijk (gedaald van plaats 5.962 in 2019) en op plaats 8 onder de populairste schaker uit Frankrijk.

Bekendheidsstatistieken

30k

Paginaweergaven

Afgelopen 12 maanden

43.36

HPI

Historische populariteitsindex

Data-inzichten

30

De biografie van Étienne Bacrot beslaat 30 taalversies van Wikipedia en behaalt een Historische Populariteitsindex van 43.36.

Paginaweergaven van Étienne Bacrot per taal

Laden...

Onder Schaker

Onder Schaker staat Étienne Bacrot op plaats 337 van 544. Vóór hem staan Miguel Illescas, Bela Khotenashvili, Gilberto Milos, Qin Kanying, Natalia Pogonina, en Gukesh D. Na hem komen Arkadij Naiditsch, Jacob Aagaard, Joel Benjamin, Peng Zhaoqin, Vasilios Kotronias, en Curt Hansen.

Populairste Schaker op Wikipedia

Naar alle ranglijsten

Tijdgenoten

Onder de mensen geboren in 1983 staat Étienne Bacrot op plaats 684. Vóór hem staan Jesse Williams, Chris Wondolowski, Cyril Théréau, Mohamed Sarr, Alejandro Falla, en Careca. Na hem komen Rolando Bianchi, Jermaine Pennant, James Moga, Cesare Bovo, Landry Bonnefoi, en Maksim Tsyhalka.

Anderen geboren in 1983

Naar alle ranglijsten

In Frankrijk

Onder de mensen geboren in Frankrijk staat Étienne Bacrot op plaats 6,093 van 7,658. Vóór hem staan Neal Maupay (1996), Jérémie Elkaïm (1978), Mourad Meghni (1984), Kendji Girac (1996), Alex Lutz (1978), en Rémy Vogel (1960). Na hem komen Nicolas Hénard (1964), Sébastien Flute (1972), Ann Scott (1965), Émilien Jacquelin (1995), Bruno Carabetta (1966), en Mario Duplantier (1981).

Onder Schaker in Frankrijk

Onder Schaker geboren in Frankrijk staat Étienne Bacrot op plaats 8. Vóór hem staan Legall de Kermeur (1702), Pal Benko (1928), André Chéron (1895), Pierre Charles Fournier de Saint-Amant (1800), Chantal Chaudé de Silans (1919), en Maxime Vachier-Lagrave (1990). Na hem komen Laurent Fressinet (1981), en Marie Sebag (1986).

العربية中文NederlandsEnglishFrançaisDeutschMagyarItaliano日本語PolskiPortuguêsРусскийEspañol