Sportowiec

Yang Min

1963 - obecnie

Photo of Yang Min

Icon of person Yang Min

Jego biografia jest dostępna w 9 różnych językach w Wikipedii. Yang Min jest 5401. najpopularniejszym sportowiec (spadek z 4629. w 2024 roku), 1542. najpopularniejszą biografią Chiny (spadek z 1398. w 2019 roku) oraz 112. najpopularniejszym sportowiec Chiny.

Wskaźniki rozpoznawalności

3.3k

Wyświetlenia strony

Ostatnie 12 miesięcy

39.37

HPI

Indeks historycznej popularności

Wyświetlenia strony Yang Min według języka

Ładowanie...

Wśród przedstawicieli zawodu Sportowiec

Wśród przedstawicieli zawodu „Sportowiec” Yang Min zajmuje 5,401. miejsce na 6,025. Przed nim są Jaakko Tallus, Marc Raquil, Sanna Stén, Stephen Jones, Lynn Jennings, i Sergey Shubenkov. Po nim są Luis Fernando López, Jakub Vadlejch, Aliaksei Abalmasau, Leslie Deniz, Christy Opara-Thompson, i Elnaz Rekabi.

Najpopularniejsi w Wikipedii: Sportowiec

Zobacz wszystkie rankingi

Współcześni

Wśród osób urodzonych w 1963 roku Yang Min zajmuje 1,188. miejsce. Przed nim są John Andretti, Tracey E. Bregman, Jacqueline Woodson, Katsushi Kajii, Bill Stevenson, i Joe Scarborough. Po nim są Brad Henry, Saurabh Shukla, Sam Mitchell, Jordan Hubbard, Cathy Young, i Don McKellar.

Inne osoby urodzone w 1963 roku

Zobacz wszystkie rankingi

W kraju Chiny

Wśród osób urodzonych w kraju Chiny Yang Min zajmuje 1,542. miejsce na NaN. Przed nim są Xu Li (1989), Li Xuerui (1991), Tian Tao (1994), Bai Xue (1988), Ge Fei (1975), i Ning Zhongyan (1999). Po nim są Wang Yimei (1988), Gao Yao (1978), Zhang Shan (1968), Teng Haibin (1985), Hou Yuzhuo (1987), i Li Nina (1983).

Inne osoby urodzone w kraju Chiny

Zobacz wszystkie rankingi

Wśród przedstawicieli zawodu Sportowiec w kraju Chiny

Wśród przedstawicieli zawodu „Sportowiec” urodzonych w kraju Chiny Yang Min zajmuje 112. miejsce. Przed nim są Tian Jia (1981), Jia Zhanbo (1974), Wang Jie (1983), Qin Kai (1986), Tian Tao (1994), i Bai Xue (1988). Po nim są Zhang Shan (1968), Hou Yuzhuo (1987), Li Ling (1985), Huang Xu (1979), Liu Chunhong (1983), i Ko Lai Chak (1976).

العربية中文NederlandsEnglishFrançaisDeutschMagyarItaliano日本語PolskiPortuguêsРусскийEspañol