Kolarz

Stefano Zanini

1969 - obecnie

Photo of Stefano Zanini

Icon of person Stefano Zanini

Jego biografia jest dostępna w 15 różnych językach w Wikipedii. Stefano Zanini jest 676. najpopularniejszym kolarz, 4750. najpopularniejszą biografią Włochy oraz 110. najpopularniejszym kolarz Włochy.

Wskaźniki rozpoznawalności

6.3k

Wyświetlenia strony

Ostatnie 12 miesięcy

45.39

HPI

Indeks historycznej popularności

Wyświetlenia strony Stefano Zanini według języka

Ładowanie...

Wśród przedstawicieli zawodu Kolarz

Wśród przedstawicieli zawodu „Kolarz” Stefano Zanini zajmuje 676. miejsce na 1,613. Przed nim są Janez Brajkovič, Rasa Polikevičiūtė, Katarzyna Niewiadoma, Eddy Mazzoleni, Dario Frigo, i John Degenkolb. Po nim są Michael Matthews, Nico Mattan, Nathalie Lancien, Cyril Dessel, Connie Carpenter-Phinney, i Christophe Moreau.

Najpopularniejsi w Wikipedii: Kolarz

Zobacz wszystkie rankingi

Współcześni

Wśród osób urodzonych w 1969 roku Stefano Zanini zajmuje 851. miejsce. Przed nim są Meredith Michaels-Beerbaum, Gabriel Vidal, Claudia Amengual, Abdullah Al-Dosari, Emma Donoghue, i Tetsuo Nakanishi. Po nim są Cayetana Guillén Cuervo, Diego Latorre, Bryan Fuller, Jorge Glas, Masta Killa, i Ramūnas Karbauskis.

Inne osoby urodzone w 1969 roku

Zobacz wszystkie rankingi

W kraju Włochy

Wśród osób urodzonych w kraju Włochy Stefano Zanini zajmuje 4,750. miejsce na NaN. Przed nim są Claudio Santamaria (1974), Eddy Mazzoleni (1973), Daniele Adani (1974), Luigi de Magistris (1967), Francesco Romano (1960), i Elio Germano (1980). Po nim są Lucia Morico (1975), Giuseppe Zappella (1973), Bruno Cirillo (1977), Antonietta Di Martino (1978), Alessandro Puccini (1968), i Alberto David (1970).

Inne osoby urodzone w kraju Włochy

Zobacz wszystkie rankingi

Wśród przedstawicieli zawodu Kolarz w kraju Włochy

Wśród przedstawicieli zawodu „Kolarz” urodzonych w kraju Włochy Stefano Zanini zajmuje 110. miejsce. Przed nim są Marco Pinotti (1976), Diego Ulissi (1989), Paola Pezzo (1969), Andrea Collinelli (1969), Sonny Colbrelli (1990), i Eddy Mazzoleni (1973). Po nim są Paolo Tiralongo (1977), Rinaldo Nocentini (1977), Marzio Bruseghin (1974), Andrea Peron (1971), Enrico Gasparotto (1982), i Giulio Ciccone (1994).

العربية中文NederlandsEnglishFrançaisDeutschMagyarItaliano日本語PolskiPortuguêsРусскийEspañol